Zijn wij uitzonderingen

Zijn wij uitzonderingen?

Wat is dat van gevoel dat je vrij wilt zijn. Doen waar jij zin in hebt, zelf je keuzes maken en avontuur willen aangaan. Niet vast willen zitten in een vast patroon. Niet aan alle verwachtingen en verplichtingen moeten voldoen. Herken jij dat? Of zijn wij beiden uitzonderingen dat wij juist niet die vaste werkweek willen met bijbehorende regelmaat. Dat wij geen groot huis willen kopen, geen kinderwens hebben en dat wij een 'goede' carrière niet bovenaan ons lijstje hebben staan. Je hoort mensen wel eens zeggen: ‘’Wat heb je alles toch goed voor elkaar.’’ Maar wij denken dan juist: ‘’zo’n leven wil ik juist helemaal niet!’’.

Kriebels
Samen zitten wij vaak te brainstormen over van alles. Over ons blog, nieuwe recepten, een armbandenlijn, een bed & breakfast beginnen in Spanje, reizen die we willen maken, hoe ons Tiny House er uit moet gaan zien, vertrekken uit Nederland en alle rompslomp achterlaten. Ja, wij hebben ontzettend veel plannen en ideeën. Misschien wel teveel voor een mensenleven. Ook houden we van filosoferen over het leven en discussiëren we over het klimaat, de snelheid en bewegelijkheid in de maatschappij, de stress in de samenleving. Over wat je nou echt gelukkig maakt. Alles is zo relatief. De maatschappij is ingericht, gestructureerd en voorspelbaar. Wij staan heel vaak stil bij ons leven en willen heel graag alles uit het leven halen. Leven. En niet geleefd worden. Het onbekende en niet het bekende. Zelf bepalen hoe je dag er uit gaat zien. Geen wekker hoeven zetten, niet elke dag ontbijten op dezelfde tijd, geen vaste lunchpauzes. Geen voorspelbaarheid, routine en regelmaat. Voor veel mensen geeft die onvoorspelbaarheid stress, maar wij ervaren het juist andersom. Wij worden juist onrustig van de routine en de sleur. Zoveel mogelijk willen zien en beleven, ken je dat gevoel? Dat het kriebelt van binnen dat je er onrustig van wordt. Dat je juist niet het leven wil leiden dat de meeste mensen wel hebben, ook al ‘’hebben ze het voor elkaar’’. Of zijn wij uitzonderingen?

Werk of passie?
Mensen stellen elkaar vaak werk gerelateerde vragen als ‘’Wat doe je voor werk’’ of ‘’Hoe gaat het op je werk?’’. Maar is dat nou zo belangrijk dan, ‘werken’? Waarom werken we eigenlijk? Word je gelukkig van 40 uur per week werken? In principe werken we om geld te verdienen. Je hebt geld nodig om te leven. Voor voedsel, onderdak en ziektekosten, daar kom je niet onderuit. Maar naast de basisbehoeften is het de vraag wat je nog meer nodig hebt. Of beter kun je de vraag stellen, ‘’welke eisen heb ik?’’. Want als je minder eisen hebt en als je voor minder materialisme kiest is het financieel gemakkelijker waardoor je minder hóéft te werken en meer vrije tijd zou hebben voor je passies. Maar helaas willen mensen steeds meer en meer consumeren.

The best things in life aren’t things – Art Buchwald

Van werken zijn we beiden niet vies, helemaal niet zelfs. Wij steken graag de handen uit de mouwen. We zijn denkers, maar ook doeners. Voor ons eigen bedrijf, werkten we meer dan 60 uur per week en hadden we vrijwel geen vakanties. Maar we kregen wel voldoening van het creatief bezig zijn aan onze collecties. Nee, werken is niet vies. Maar we willen wel tijd en energie besteden aan iets waar je blij van wordt en energie van krijgt. Of voldoening geeft. Maar het woord werken klinkt vies. Beter kun je zeggen ‘’doen wat je leuk vindt’’. Ik vraag me af of de passie van mensen echt ligt in het werk dat ze doen? Of is dat niet zo en werken ze puur voor het inkomen. En vinden ze hun passie dan in een hobby? Iedereen zou toch graag willen werken vanuit een passie. Een dilemma denk ik voor veel mensen. Volg gewoon je gevoel, je hart en dan volgt de rest vanzelf.